گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هر كه خواسته باشد كه به روش زندگانى من زندگانى كند ، و به روش مردن من بميرد ، و داخل شود در جنّت عدن ( كه بهشتى است كه محلّ اقامهء پرهيزكاران است و خدا درختان آن را به دست قدرت خويش نشانيده ) ، پس بايد كه على بن ابىطالب را عليه السلام دوست دارد و با دوست او ، دوستى كند ، و با دشمن او ، دشمنى ورزد ، و به امامت اوصياى بعد از او ، قائل باشد . پس به درستى كه ايشان عترت منند كه از گوشت و خون من به هم رسيده‌اند . خدا فهم و علم مرا به ايشان عطا كند ( يا آن را به ايشان عطا فرموده ) . و به سوى خدا شكايت مىكنم از امّت خويش كه فضل ايشان را انكار مىكنند ، و جائزهء مرا ( كه خلافت است ) ، در باب ايشان قطع مىكنند ، و نمىگذارند كه به ايشان برسد ( يا صله و پيوند مرا در حقّ ايشان قطع مىكنند و آن را رعايت نمىكنند ) . و به خدا سوگند ، كه پسر مرا خواهند كشت ، خدا شفاعت مرا به ايشان نرساند » . 545 / 6 . محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از موسى بن سعدان ، از عبداللَّه بن قاسم ، از عبد القهّار ، از جابر جُعفى ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هر كه او را شاد گرداند كه به روش زندگى من زندگى كند ، و به روش مردن من بميرد ، و داخل شود در آن بهشتى كه پروردگار من مرا وعده فرموده ، و چنگ زند به شاخ درختى كه پروردگار من آن را به دست قدرت خود غَرس فرموده ، پس بايد كه على بن ابىطالب عليه السلام و اوصياى بعد از او را دوست دارد . پس به درستى كه ايشان شما را در راه گمراهى داخل نمىكنند ، و شما را از درِ راه راست ، بيرون نمىبرند . پس ايشان را تعليم مدهيد ؛ زيرا كه ايشان ، از شما داناترند . و به درستى كه من ، از پروردگار خويش درخواستم كه در ميانهء ايشان و كتاب خود ( كه قرآن است ) جدايى نيندازد ، تا در نزد حوض كوثر بر من وارد شوند همچنين - و حضرت دو انگشت سبابهء خويش را به هم ضمّ فرمود - و فرمود كه : پهناى آن حوض به قدر مسافت ميان صنعاء و ايله است . « 1 » ( و به هر تقدير ، مراد حضرت عليه السلام بيان وسعت آن حوض است ، نه تقدير اندازهء آن ؛ زيرا كه اندازهء آن بسيار بيش از اين است ) . و در كنار آن حوض ، قدح‌هاى نقره و طلا است ، به

--> ( 1 ) . و صنعاء شهرى است در يمن . و أيله به فتح همزه ، كوهى است در ميانهء مكّه و مدينه ، و شهرى است در ميانهء يَنْبُعْ و مصر و به كسر همزه ، دهى است در باخرز . ( مترجم )